Minor Arabisch: الله أَكْبَر

Al een week en twee dagen vind ik dat er een nieuw artikel op mijn blog moet verschijnen en daarmee komt dit bericht ook eigenlijk een week en twee dagen te laat. Want een week en twee dagen  geleden bestormden twee jonge moslimmannen de redactie van het Franse tijdschrift Charlie Hebdo. Zij vermoorden daar twaalf mensen, onder wie acht journalisten. Waarom? Het weekblad had cartoons geplaatst waarin de profeet Mohammed werd afgebeeld.

Hoe meer je van iets weet, hoe moeilijker het soms wordt om er een mening over te vormen. Ik ben vóór vrijheid van meningsuiting, tégen censuur, vóór vrijheid van godsdienst…tégen moorden. Al vijf maanden zit ik in de klas bij 28 moslims, leer ik de taal van de Koran en bestudeer ik de geschiedenis van de islam. Misschien begrijp ik dan waarom dit is gebeurd. Nee, niet eens een beetje. Ik weet niet wat ik moet vinden, wat ik moet begrijpen. Wat ik weet is dat ik het niet kan begrijpen hoe iemand vermoorden kan verantwoorden. Moorden is iets wat in ieder ethisch of religieus opzicht verkeerd zou moeten zijn. Niemand heeft het recht het leven van een ander te ontnemen, wie het ook is en wat voor dingen hij ook heeft gedaan.

Wat ik weet is dat mijn hart breekt wanneer ik een bejaarde Nederlandse moslim op het NOS-journaal bij de demonstratie in Amsterdam hoor zeggen dat hij is ook maar is gekomen, zodat mensen zien dat er ook goede moslims zijn. Maar wat ik ook weet is dat ik pissig ben op mijn klasgenoten als zij in onze whatsapp-groep een petitie sturen tegen Charlie Hebdo die in het aankomende nummer opnieuw Mohammed zullen afbeelden. Ze sturen dit, gaan er vanuit dat we de petitie allemaal ondertekenen, maar met de moorden hebben ze niets te maken en willen ze verder niet teveel over zeggen.

Ik sta achter het opnieuw plaatsen van de cartoons. ‘We zijn bang, maar bring it, we geven niet op’, is toch een betere reactie dan ‘We zijn bang, dus jullie winnen’. De discussies hierover zijn nauwelijks gevoerd met mijn klasgenoten en misschien onterecht neem ik hen dit kwalijk. Het gaat om hun geloof, maar zij hebben natuurlijk niets met terrorisme te maken. Moeten zij dan de discussie met mij voeren? Misschien niet. Maar mijn handtekening kwam niet onder de petitie die zij mijn inbox instuurden.

Zijn het de trauma’s en de pijn van een jarenlange geschiedenis van de moslimbeschaving die IS en Al-Qaida doen ontstaan? Is het het constante groeien en ontwikkelen van de islam dat de reacties op een satirische cartoon zo heftig maakt? Is het de intolerantie en onwetendheid van de westerse wereld die een gewelddadige jihad aantrekkelijk maakt?

Ik wil nog steeds alles begrijpen van de Arabische wereld. Ik geloof dat er goede moslims zijn, want natuurlijk zijn er goede moslims. De kern van de religie is puur, echt en net als de kern van iedere religie ontzettend prachtig. Maar het is ook even klaar. De reden dat ik nu pas iets plaats, is omdat ik nog niet alles begrijp en op dit moment ook nog niet alles hoef te begrijpen. Stel je voor: begrijpen waarom iemand twaalf mensen vermoord. Zo wil je ook niet zijn. Het breekt mijn hart dat moslims denken dat zij zichzelf moeten bewijzen, moeten bewijzen dat ze goed zijn en niet allemaal terroristen. Maar het breekt ook mijn hart dat sommige moslims wél terroristen zijn en dat zij deze aanslag hebben gepleegd. Het is even klaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *