Kernkwaliteiten

Competenties tonen in samenhang

Ik durf mezelf al een tijdje journalist te noemen. Niet alleen omdat ik na bijna vier jaar studeren het idee heb dat ik eindelijk iets kan, maar omdat journalist zijn tijdens die vier jaar deel van mijn identiteit is geworden. Journalist is voor mij geen beroep, journalist is alles wat ik ben. En ik zou mezelf niets anders willen noemen.

Met mijn producties en reflectie wil ik bewijzen wat voor journalist ik kan zijn. Op dit moment zou ik het liefst correspondent zijn in Israël/Palestina. Daarom heb ik bij het maken van mijn portfolio vooral verhalen over deze landen gemaakt. Hierbij heb ik natuurlijk wel de competenties in mijn achterhoofd gehouden.

In Jeruzalem

Zelfstandigheid

Ik heb al mijn onderwerpen zelf bedacht en alles zelf geregeld wat nodig was om deze verhalen te maken. Tijdens mijn reizen naar Israël en Palestina om de lange videoreportage over het dorp Susiya te maken, heb ik een cameraman meegenomen. Ik denk dat ik het ook zelf camjo had gekund, maar het was in dit geval heel handig om samen te zijn. Dit gaf mij de ruimte om rustig om me heen te kijken, makkelijk mensen aan te spreken en tijdens interviews te focussen op mijn gesprekspartner. Bij het maken van andere beelden, buiten de interviews om, heb ik altijd meegekeken, omdat ik zelf ook goed ben in filmen en omdat ik het natuurlijk ook zelf moest gaan monteren. Het heeft me heel erg geholpen om een cameraman bij me te hebben bij het maken van dit ingewikkelde item in een land wat ik toen nog niet goed kende en waar ik de taal niet sprak. Ik denk dat mijn item er beter op is geworden en ik geloof ook dat het belangrijk is om je als journalist te realiseren wanneer wat extra handen je item kunnen helpen. Verder heb ik natuurlijk wel alles om de reizen heen zelf geregeld. Ik heb vanuit Nederland al interviews en tolks geregeld en ook daar ter plekke was ik een soort ‘regisseur’. Eenmaal terug in Nederland heb ik al het beeld zelf uitgezocht en gemonteerd.

Inmiddels ben ik drie keer in Israël en Palestina geweest en verhuis ik – als alles goed gaat – in augustus in mijn eentje naar Jeruzalem. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik daar zonder hulp mooie producties kan maken.

Diepgang en complexiteit

Ik denk dat mijn hele portfolio aantoont dat ik kan omgaan met diepgang en complexiteit. Ik heb een van de ingewikkeldste conflicten in de wereld genomen en ben er volledig ingedoken. Ik snap nu relatief veel, maar nog lang niet alles. Ik denk dat ik twintig jaar lang onderzoek zou kunnen doen, deskundigen zou kunnen spreken en boeken zou kunnen lezen over Israël en Palestina en dan nog steeds niet alles weten en begrijpen. Maar dat wil ik wel. Mijn lange videoreportage is een voorbeeld van hoe het conflict zich uit in het dagelijks leven. Ik focus hierbij op een onderwerp binnen het grote onderwerp: het conflict. In korte voice-overs leg ik de situatie uit, maar de nadruk ligt op de persoonlijke verhalen. Hetzelfde geldt voor mijn korte video. In dit filmpje voor sociale media leg ik in minder dan drie minuten de situatie in de stad Hebron uit. Het is kort, maar wel duidelijk. Ik durf complexe onderwerpen aan te pakken en vertaal deze vervolgens naar een behapbaar item voor de gemiddelde nieuwsconsument. Mijn korte item is redelijk simpel, maar ik denk dat dit juist de grootste uitdaging was. Ik wilde een ingewikkeld onderwerp interessant maken voor sociale mediagebruikers. Ik geloof dat dit is gelukt en dat toont aan dat ik goed kan omgaan met diepe en complexe onderwerpen.

Diversiteit

Als je kijkt naar mijn portfolio zie je heel duidelijk mijn specialisatie terug. Diversiteit is natuurlijk een belangrijke kwaliteit van een journalist, maar ik denk dat in mijn geval juist mijn specialisatie mijn kracht is. Ik weet ontzettend veel van een onderwerp. Ik zit er volledig in, volg alle gebeurtenissen 24/7 en heb nu al een enorm netwerk opgebouwd. Ik kan niet van alles wat, maar wat ik kan, kan ik heel goed. Ik ken heel veel onderwerpen een beetje, maar een onderwerp ken ik beter dan veel andere journalisten. Hierin ben ik niet divers, maar dat maakt mij niet minder goed, dit maakt mij juist beter, dit maakt mij uniek.

Binnen mijn specialisatie laat ik wel veel diversiteit zien. Zo heb ik in derde jaar van de Fontys Hogeschool voor Journalistiek vakken gevolgd in internet, audio/video en schrijven. Ik ben thuis in alle mediavormen en geniet ook van alle vormen evenveel. Ik kan goed monteren in Adobe Premiere, Adobe Audition en Avid, maar kan net zo goed een artikel van drieduizend woorden schrijven. Dit zie je ook terug in mijn portfolio: ik heb een lange videoreportage, een korte video voor internet, een lang artikel en ik zette mijn eigen bedrijf voor newsgames op.

In mijn onderwerpkeuze zie je duidelijk mijn specialisatie terug, toch laat ik ook hier diversiteit zien. Ik heb een zwaar nieuwsonderwerp gekozen voor mijn lange videoreportage, maar mijn longread is juist een heel ander soort verhaal. Dat is eerder human interest en zit niet heel erg vast aan de actualiteit. Daarnaast heb ik iedere productie voor een andere doelgroep en medium gemaakt. Zo toon ik aan dat ik binnen mijn eigen specialisatie heel veel kan. Ik kan werken in verschillende mediavormen en voor meerdere doelgroepen en ik ben creatief genoeg om zelf deze verschillende verhalen te bedenken.

Creativiteit en originaliteit

Deze competenties bewijs ik het meest duidelijk met mijn longread over de Black Hebrewgemeenschap in Israël. Dit is een heel bijzonder verhaal over een gemeenschap waar bijna niemand van weet. Bijna al het nieuws uit Israël heeft toch wel met het conflict tussen Israël en Palestina te maken, maar daar heeft dit verhaal juist niets mee te maken.

Ook mijn lange videoreportage over het Palestijnse dorpje Susiya laat zien dat ik verhalen op een originele manier kan vertellen. Ik heb dit verhaal verteld in twee ‘tijdsdelen’, het verleden en het heden. Daarnaast heb ik niet geprobeerd het zo ontzettend ingewikkelde conflict uit te leggen door middel van cijfers en talloze deskundigen, maar door een voorbeeld te geven van hoe het conflict zich uit in het dagelijks leven van de Palestijnen.

Ook mijn bedrijfje The News Frontier toont aan dat ik creatief ben. Samen met Vera Boonman, Robine Roordink en Alka Goos deed ik mee aan The Challenge 2016. We hadden een bedrijf opgezet waarmee we newsgames volgens een vast format wilden maken en kwamen hiermee tot de finale. We zijn helaas geen 20 duizend euro rijker, maar we hebben zeker kunnen later zien dat ons idee potentie heeft. Newsgames zijn nog relatief nieuw en onbekend, maar ik geloof dat deze vertelwijze een deel van de toekomst van de journalistiek zal opeisen. De manieren waarop journalisten verhalen vertellen, zullen veranderen en er zullen ook steeds meer manieren bijkomen. Ik wil deze veranderingen omarmen, omdat ik het prachtig vind waartoe we vandaag de dag in staat zijn. Veel Nederlandse media beginnen voorzichtig gebruik te maken van Snapchat of korte filmpjes op sociale media, maar ik denk dat dit te kleine stappen zijn: we kunnen al zoveel meer. Een filmpje op de website van een krant is allang niet meer bijzonder, het is tijd voor newsgames.

Ik ben niet bang om te proberen, om iets te maken wat ik nooit eerder heb gemaakt. Ik had nog nooit een filmpje gemaakt voor sociale media, maar voor mijn portfolio heb ik het toch gedaan. Op school heb ik vooral geleerd om droge NOS-achtige items te maken, maar ik liet me inspireren door media waar ik zelf gek op ben en durfde iets heel anders te maken. Ik ben niet bang om te vechten voor onze newsgames – ook al schrikken veel media van hoe ver we ‘vooruitlopen’ – en denk daarom dat het me zal lukken mijn creatieve ideeën te verkopen.

12687831_540018752840532_9190655724977622133_n

Reflecterend vermogen

In mijn reflectie toon ik uiteraard aan dat ik reflecterend vermogen heb. Ik vraag me iets af, ga vervolgens onderzoek doen en kijk daarna naar mijn bevindingen om een conclusie te kunnen trekken. Maar ook buiten mijn onderzoeksverslagen reflecteer ik op journalistiek. Als ik ’s avonds het NOS-journaal kijk, vraag ik me af waarom er is gekozen voor een item over Aleppo terwijl er diezelfde dag in het regeringsgebied van Syrië gevangenisbewakers zijn gegijzeld door gevangenen. Of ik erger me aan het standaard ‘zielig persoon plus deskundige’-format dat bij ieder zorgitem weer wordt gebruikt. Ik denk altijd na over de keuzes die zijn gemaakt bij het opstellen van een journaal. Sinds ik journalistiek studeer, kan ik niet meer normaal een naar het nieuws kijken (of de krant lezen).

Naast dat ik nadenk over de keuzes die andere journalisten maken, denk ik natuurlijk ook ontzettend veel na over mijn eigen keuzes. Ik ben me heel erg bewust van mijn eigen subjectiviteit. Het is altijd het streven van een journalist om zo objectief mogelijk te zijn, maar ik geloof dat het ook belangrijk is om je te realiseren dat je nooit volledig objectief zult zijn. Alleen je onderwerpkeuze, je woordkeuze, wie je aan het woord laat of je schrijfstijl maken je verhalen al subjectief. Ik probeer altijd trouw te blijven aan mezelf. Ik bedenk me bij iedere keuze waarom ik die keuze maak en probeer me niet te schamen als ik een keuze door een eigen mening heb gemaakt. Wanneer ik dat eerlijk aan mezelf toegeef, kan ik mijn keuze aanpassen of bijvoorbeeld duidelijk maken aan mijn publiek hoe ik die keuze heb gemaakt. Wat ik altijd zal blijven doen, is de waarheid vertellen. Ik vertrouw op mezelf dat ik nooit belangrijke informatie weglaat en zal proberen altijd alle informatie in de juiste context te plaatsen.

Journalisten hebben een grote verantwoordelijkheid richting de samenleving. Je bepaalt in feite waar nieuwsconsumenten over denken, welke informatie ze krijgen en welke meningen ze horen (en welke niet). Dat maakt het een enorm zwaar en spannend beroep, maar dat is ook waarom ik verliefd ben geworden op dit vak. Ik wil de wereld verbeteren en ik denk dat een van de eerste stappen is: de wereld beter begrijpen. Met mijn verhalen wil ik iedereen helpen de wereld iets beter te begrijpen, zodat we samen de wereld beter kunnen maken.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *